Stal tzw. „nierdzewna” to stop żelaza zawierający chrom i węgiel – pierwiastki, które przyczyniają się do powstawania warstwy wierzchniej tzw. ochronnej przed korozją, inaczej zwanej pasywną o skłonności do samoczynnego odbudowywania się. Proces ten odpowiada za odporność na korozję stali. Można uznać, że stal tzw. nierdzewna z powodu w/w procesu jest wielokrotnie odporniejsza na korozję w stosunku do stali zwykłej.  Ze względu na wymienione cechy stali nierdzewnej w obecnie  agresywnym chemicznie środowisku industrialnym, które ma wpływ na szybkość i jakość samotworzącej się warstwy wierzchniej należy podkreślić, że stal nierdzewna w celu utrzymania estetycznego wyglądu i odporności na korozję należy systematycznie konserwować i pielęgnować (sposób konserwacji i pielęgnacji jest opisany w dokumentacji techniczno-ruchowej urządzeń w dziale pt. Konserwacja.